Mijn tablet

Coco zat de laatste tijd graag op de printer beneden in de huiskamer. Schrijven doe ik boven en wat er afgedrukt moet worden, gaat via het netwerk naar de printer die ik met een afstandbediening aan en uit zet.

Instanties verzenden liever niet meer per post. Ze gaan er van uit dat iedereen alles via internet opzoekt, belastingaanslagen moet je zelf maar achterhalen en voor steeds meer formulieren en berichten is een internetverbinding nodig. Buurman heeft geen internet. Hij heeft een email adres en gebruikt mijn internet en printer. Ik help hem met formulieren en kwijtscheldingsverzoeken, hij helpt mij met mijn computernetwerk. Want hij weet het na elke uitval weer aan de gang te krijgen.

Als er iets afgedrukt moet worden dan stapt Coco soms even opzij, maar de vellen papier kunnen bij hem ook een jachtinstinct oproepen. Kortgeleden printte ik iets terwijl Coco in diepe slaap op de printer lag, wakker schrok en in volle vaart de kamer uit, de schuur in, door het kattenluik de tuin in rende. Daar was het luik niet tegen bestand. Coco was sneller en krachtiger dan het plastic luikje, dat brak en er uit viel. In de winter is zo’n gapend gat niet prettig, dus heb ik er voorlopig een plaatje hout tegenaan staan. Het luik is dicht. Coco moet nu vragen om de deur open te krijgen. Op de printer zit hij niet meer.

Ik moet dus een nieuw kattenluik gaan kopen. Er is van alles. Grote luikjes, kleine luikjes, luikjes met een klok, luikjes met een elektrostatisch slot en luikjes die alleen open gaan voor de kat die het juiste identificatienummer draagt. Nu er weer nieuwe katten in de buurt zijn die thuis niet te eten krijgen wat ze willen, komen die steeds vaker door de luikopening naar binnen. Zo’n luik met chip identificatie lijkt me wel wat. Via internet zocht ik het beste nieuwe luik voor Coco.

“Wil je soms een eigen tablet?” zei buurman die op mijn tablet naar een sportprogramma zat te kijken. Ik heb een eigen tablet. Hij mag het ook gebruiken, maar het is mijn tablet, zelf uitgekozen en gekocht. Buurman had liever een smartphone, die via mijn netwerk ook het internet op kan, maar voor hem doet die telefoon vooral wat vroeger een Sony Walkman deed. Het ding zit in zijn zak, een headset op zijn kop, en de hele dag muziek aan. “Wauw, jeh,jeh, OEW,”  hoor ik hem hardop  meezingen. Hij heeft er veel  plezier in. Aanspreekbaar is hij niet meer. “Ik kan je niet horen,” zegt hij als ik antwoord geef. Hij is blij met die  muziek op zijn kop en blij met mijn tablet. Maar het blijft mijn tablet.

Een mini computer hangt achter mijn TV, die vooral dienst doet als monitor. Als ik wil gaan schrijven biedt buurman mijn tablet aan. Voetballen ziet hij liever op de grote TV. Het wordt tijd om eten te maken. Kooktijden en temperaturen staan opgeslagen in mijn tablet, die ik meeneem naar de keuken. Buurman eet mee, dus die blijft TV kijken. Van boven klinkt luid kommentaar op de wedstrijd. Kip, draaispit, ovenschaal en kruiden zet ik klaar. Dan aardappelen schoonmaken en tot frieten snijden. De spelers gaan  de rust in. “Even bier halen” zegt buurman.

Dan hapert het snijapparaat. Het schuifje dat het snijden moet activeren, glipt uit mijn hand. Ik pak het weer vast en dan duwt de frietsnijder onverwacht snel mijn vinger met kracht tegen het messenraster dat de patat had moeten snijden.  Ik zit klem tussen messen en stamper. Bloed druipt tussen mijn nagel en vinger naar buiten. Ik hoor een tandwiel ratelen, want gelukkig heeft de machine niet de kracht om mijn vinger in reepjes te snijden. Dan schuift de stamper terug en laat mijn vinger vrij, die ik direct onder de kraan schoon spoel. Koud water heeft gelukkig ook een verdovend effect, want een geplette aangesneden vinger doet meer pijn dan zomaar een sneetje met een keukenmes. Er stroomt veel bloed dat ik uit mijn hoofd voel wegtrekken. Snel ga ik op bed liggen, zodat ik niet zal vallen als ik te duizelig wordt. De pijn wordt minder als ik de vinger in mijn mond doe en zachtjes masseer met mijn tong. “Boven je hoofd houden” zegt buurman die terugkomt met bier en het bloed in de keuken heeft gezien. Na de tweede helft van de wedstrijd maakt hij de patat en vraagt dan of ik zorg voor een gebraden kippetje, “want dat kan ik niet.” Maar ik kan dat nu ook niet. Mijn vinger ziet er uit als een bloedrode druipkaars. Daarmee ga ik niet aan rauwe kip zitten. Ik vang het bloed op met een gevouwen papieren zakdoekje. We aten samen patat met ketchup. Buurman bakte er een hamburger bij.

Dagenlang bleef het erg pijn doen. Mijn vinger zag blauw en was flink beschadigd. Ik kookte niet. Buurman zorgde voor eten. Eerst een mislukt varkenshaasje uit de afhaal bistro. De volgende dag een karige schijf uit de pizzeria. Dan een broodje haring. En weer een pizza, maar nu uit de supermarkt en door buurman zelf afgebakken. Daarna besloot buurman te gaan koken. Een afbakbroodje en een hamburger uit de oven, met slablad en schijfjes tomaat, curry ketchup en knoflooksaus. Dat was lekker. We aten de volgende dagen hetzelfde, afgewisseld met een broodje haring en een broodje kaas.

Nu is het een week later en mijn vinger is nog niet in orde. De zwelling is minder, maar de nagel is blauw en lijkt los te komen. Ik heb de huisarts er naar laten  kijken. “Precies op tijd”, vond hij. Er kwam pus uit, dat is schoongemaakt en er zit nu een keurig verbandje om. ” Je mag het in een lauwe soda oplossing doen en verder even die vinger ontzien. De nagel zal  afvallen en weer teruggroeien.

Het begint buurman te vervelen. “Ga je nu weer eens koken?” Nee. dat kan nog  niet. Buurman besloot vandaag spruitjes en aardappelen schoon te maken. Ik moest de rubberring in de snelkookpan doen, want hij denkt dat zelf niet te kunnen. “Een schone bakplaat voor de grill kan ik niet vinden in die troep.” Ik wijs hem mijn keurig stapeltje schoongewassen bakplaten en ovenrekjes. “Pak er dan één, of mankeert er wat aan je handjes?”

Ja, daar mankeert wat aan. De plaat moet met beide handen getild en dat doe ik nu niet. Ik ga nu ook geen eten koken en loop terug naar mijn computer. Verder met het bestellen van Coco’s nieuwe kattenluik en dan naar youtube filmpjes kijken. Coco ligt opgerold bij me. Dan komt buurman, kompleet met koptelefoon, “Oeh,ah,ah”, naar boven. “Hoe moet die kip?”  “Kruiden, aan het spit rijgen, het recept staat op mijn blog.” Maar hij wil dat ik weer naar de keuken kom. Met een uitnodigend gebaar wijst buurman me de rauwe kip die op een bordje ligt. “Doe dan?” Nee, ik kom daar niet aan. Nu niet. De koptelefoon is alweer op. “Wow, wow weh,” zingt hij, “Ik kan je niet horen.” Dan zet ik een ovenschaal en draaispit klaar, wijs ernaar en wil terug naar boven. “Ga je nou weg?”  Ja, ik kook nu niet. “Doe die kip nou, dat kan ik niet.” Ketjap, chilisaus, curry ketchup, rode wijn en kruiden zet ik ook neer. “Hier staat alles. Gooi het over de kip en in de schaal, water erbij en grillen. Het recept staat op mijn blog.”

Ik ga het niet zelf doen nu, maar wil wel vertellen hoe het moet. “Eerst die kip in de ovenschaal.” Het bord met kip wordt in de ovenschaal gezet. “Bordje weg.”  Buurman: “Bordje weg? Gooi wat meer weg. Al die troep hier. Je hebt nog dingen van de vorige eeuw. Je moet gaan opruimen.”  Ik: “Gaan we nou kip grillen of iets anders doen? Bordje weg, ketjap in de kip.” Hij probeert me de fles in mijn handen te duwen, maar dat weiger ik. “Als je niet wil koken”, begin ik, maar wordt onderbroken. “Ik heb al die moeite gedaan. Spruiten schoonmaken, aardappelen. Jij moet alleen even die kip doen”. Maar die raak ik niet aan. “Och, je zielige vingertje.” Dan wordt er een halve literfles ketjap over de kip gegoten. Dat is te veel. “Nou is het weer niet goed. Doe jij het dan. Je wil me alleen maar afzeiken. Ruim je troep op.”  Ik kwam helpen met koken, niet voor dat gezeur. “Nou kook dan.” Dat doe ik vandaag niet.

Alle dagen dat ik kookte, in al die jaren, sprak dat vanzelf en buurman at graag mee. Soms bakte hij een ei, of maakte hij een hamburger en at ik mee. Nu zie ik dat buurman is afgevallen sinds ik een paar dagen niet kook. Hij blijkt het een hele opgave te vinden om voor een eenvoudige volwaardige maaltijd te zorgen. Zelfs zo moeilijk, dat hij nu is vertrokken zonder iets te koken. Hij zal thuis wel een hamburgertje voor zichzelf bakken. Zelf heb ik vanavond niet te eten.

Nu ik mijn tablet pak om te schrijven, blijkt er een instelling gewijzigd. Het ding doet niet wat ik wil, meldt dat er een app is geïnstalleerd die veel opslagruimte gebruikt, probeert te voorspellen wat ik ga typen, spelling corrigeert en mijn woorden en zinnen afmaakt. Met de woordenschat van een garnaal wordt dat wartaal en correcties accepteert het ding moeizaam.  Ik ben snel weer terug op mijn computer. Morgen zal ik de instellingen van mijn tablet moeten terugzetten zoals ik dat wil.

Ik moet Coco binnenroepen en een bakje eten geven. Hij is nog buiten. “Mauw!” Ja, poes. Het is vervelend om van een ander afhankelijk te zijn. Het luik is besteld. Misschien maak ik voor mezelf nog een beschuitje met nutella en een beker warme chocolademelk.

Auteur: Vlierbloesem

Vlierbloesem is een pseudoniem, gekozen omdat de vlier bloeide op de dag dat ik het blog account opende. Als die naam door de overheid is gekoppeld aan het identiteitsnummer van een Nederlandse burger, dan is dat iemand anders.

2 gedachten over “Mijn tablet”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Alice her blog

Freedom of speaking

Roze Golf

LHBTIQA-Plus magazine op Radio Oost

Bruno Borrelt

Wat ooit op een eerste april 2006 begon als Bruno's BlogBoek, het internetdagboek van een CEO is sinds september 2021 Bruno Borrelt geworden; regelmatige bedenkingen van een vrije ondernemer met een co-operatieve instelling om de wereld digitaler maar tegelijkertijd ook slimmer, duurzamer en leefbaarder te maken. Kortom, een digitale teamspeler én bruggenbouwer.

Plantestisch!

Blogs, recepten en instagram extra's

Enjoythisfood.com

Everyday food with a healthy twist, we make cooking easy and serve dishes full of love!

Salon van Sisyphus

“De strijd zelf naar hoger op is genoeg om het hart van een mens te vullen. Je moet je verbeelden dat Sisyphus gelukkig is.” Albert Camus

Coronacolumns

Vrijmoedig commentaar op de berichtgeving over corona en aanverwante zaken

Dagelijks leven

Tuin, katje, ditjes en datjes

The Chatsworth Lady

gardening, jewelry, porcelain, beautiful things...

Bomenclub Nederland

Digitaal platform voor en door bomenliefhebbers.

jan krosenbrink

voor een dialoog zijn twee mensen nodig

sprokkelen

duurzaam leven in een sociale samenleving.

Feiten.net

Feiten die te denken geven

Financial Reality

Separating fact from fiction in finance and economics

Uit de Klei getrokken

Op weg naar een zelfvoorzienend leven!

LEVENSJUTTERS

Over authentiek leven aan de buitenkant van Denemarken

Actiegroep Niet Te Koop

Sociale Huurwoningen zijn Niet Te Koop

JuridischEHBO

Juridisch Eerste Hulp Bij Ondernemen; voor elk contact dat leidt tot een contract

Yildiz & Partners

Bookkeeping Professionals

annoz blog

interest in social developments, landscape, architecture

zeiljacht JEST X

Zeilerspraat......en reisverslagen met onze XC 35

WordPress.com News

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

IMPREINT journal

The official bulletin of the artist IMPREINT created to repost excerpts from 'En plein air'.

Vlierbloesem

https://vlierbloesem.wordpress.com

Wat u niet in de kranten leest

Opmerkelijk nieuws over de rechtspraak en financiële schandalen

BERTJENS

Zij. Diversen.

Peter Teffer

onderzoeksjournalist

MOESTUIN HIPPIE

Moestuin blog over moestuinieren, duurzaamheid en een groener leven.

Revolutionair Socialistische Media

Strijd, Solidariteit, Socialisme

Compliance Platform Trustkantoren

weblog van het Compliance Platform

henk 50

Altijd onderweg...

WOKIE

Nederland

Anja's Foodblog

365 Dagen Inspiratie

LHM

Blog van Luc Hamelinck

Infonosity.net

Gratis hoe, wat, waarom, info,... Free how to, what, and why info...

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Fabian

Just the way I am

De Maanboom

Living in Brussels

een klein lochtingske

Zever, gezever. Vooral over mijn lochtingske.

%d bloggers liken dit: