Vastgeplakt op het pluche

Officiële voorlopige verkiezingsuitslag toegevoegd.

“Eén ding weet ik zeker.” echode een kind op straat wat hij die ochtend aan het ontbijt had gehoord, “Mijn vader gaat daar vandaag niet werken.”

Voor de gelegenheid had de kerk de deur open gezet die na de rouwdienst wordt gebruikt om de lijkkist naar de lijkwagen te tillen. Ik kwam binnen door de gebruikelijke ingang. Buiten had ik mij al met een masker en handschoenen bedekt. Daarbij moest ik in de regen staan, want van de luifel tot in de hal stonden mensen te wachten. Ze werden één voor één binnen geroepen door de man die aan degene vóór mij vroeg: “Bent u bang voor mij?”

“Nee”, klonk het op de toon van iemand die zich ondanks twijfels flink wil voordoen. “Ik wel.” riep ik de forse man toe, die als een verkeersregelaar bezoekers de gewenste richting wees. Hij ging zo op in zijn werk, dat hij het doel ervan was vergeten en kwam akelig dichtbij de hem passerende mensen. Het was natuurlijk goed bedoeld. Er waren zo veel pijlen en bordjes te zien, dat de aanwijzingen verwarring wekten. De man hielp iedereen de goede richting uit, maar vormde daarbij zelf een obstakel.

“Dat is een hele speciale.” merkte hij op bij het zien van mijn masker. “Deze is herbruikbaar.” legde ik hem uit. Volgens de informatie van 3M is mijn masker te hergebruiken “zolang een pandemie duurt”. Letterlijk, volgens de reclame. En het duurt alweer even. De corona maatregelen gelden inmiddels meer dan een jaar. Wegwerpmaskers worden letterlijk overal weg geworpen. Rondom de kerk had ik er in de struiken al veel zien liggen. Die van mij kan gedesinfecteerd en opnieuw gebruikt.

Ik liep naar het pompje om handen te desinfecteren. “Dat hoeft niet,” zei de man, “u heeft handschoenen.” Dat had hij goed gezien maar slecht begrepen. De handschoenen beschermen mij, maar ik kan er al van alles mee aangeraakt hebben. Het desinfectiemiddel beschermt anderen, zodat ik eventuele besmettingen niet overbreng. Desinfecteren van mijn bedekte handen doe ik ook uit beleefdheid, zodat niemand zich hoeft af te vragen of mijn handen besmetting kunnen overbrengen.

De gedienstige man wees in de richting waarin ook alle overvloedig aangebrachte pijlen wezen. Ik bleef staan. “Komt u maar”, nodigde hij uit. “Nee” zei ik. “Je staat in de weg.” Dat begreep hij niet. Opnieuw wees hij in de richting van de ruimte waar anderen eerder gingen. “Je moet afstand houden.” legde ik uit. Hij deed een stap naar achteren, botste tegen de piketpaaltjes die door koorden verbonden elkaar in de val meenamen en op de vloer kletterden. Hij verloor zijn evenwicht maar krabbelde snel weer op, zette een paaltje recht, dat direct weer werd omgetrokken door het koord dat verbond met de paaltjes die over de vloer verspreid lagen. In hun ijver hadden de vrijwilligers van de kerk niet gedacht aan de afstand die ook de verkeersregelaar moet houden ten opzichte van andere mensen en eventueel passerende ontsnapte nertsen.

Nee, ik was niet op een dieren tentoonstelling, fokkerij of veemarkt. Geen beest te zien hier. De bedoeling van dit gebeuren was de facilitering van het stemrecht. Er waren een soort van loketten ingericht met plastic schermen waarachter vrijwilligers zaten om de stempas aan te nemen en de legitimatie te bekijken, waarna een stembiljet werd aangereikt. Hoe lang blijft het virus in leven op papier?

Ik mocht een potloodje pakken uit het doosje waar alle voorgaande stemmers al een exemplaar uit hadden gegrabbeld. In het stemhokje klapte ik het forse stembiljet uit. Voor de zekerheid had ik een loepje meegenomen, maar dat was niet nodig. Alles was voor mij duidelijk genoeg te lezen en ik kleurde het gekozen balletje rood. Daarna vouwde ik het dagblad grote papier weer netjes op, om naar het volgende loket te gaan, waar me werd gevraagd het nog eens in tweeën te vouwen zodat er meer papier in de kliko zou passen waar de stemmen werden verzameld. “Er staat al een volle bak” legde de man uit “en deze bak raakt ook al vol.” Ik kon de stapel papier voelen bij het door de gleuf schuiven van mijn stembiljet. Het potloodje mocht ik houden. Op dood materiaal sterft het virus in minder dan 10 dagen. Ik zal het dus minstens 10 dagen in mijn jaszak laten zitten en de jas gebruik ik de eerste dagen niet meer.

Door de uitvaart deur van de kerk vertrok ik. Masker en handschoenen hield ik aan. Bij het zien van mijn maskerade riep iemand de “Heilige Jezus” aan. In het midden van een pad met hagen aan weerszijden was hij moeilijk te ontwijken, dus wachtte ik tot hij gepasseerd was. Zelf droeg hij zijn haar opgestoken in een knot boven op zijn hoofd, net als ik, maar geen masker. Bescherming liet hij waarschijnlijk over aan hogere machten. Verder was er geen incident.

Omdat ik toch onderweg was liep ik nog even de supermarkt binnen voor een paar boodschappen. Melk, krentenbollen, kattenvoer en vis. Niet de kabeljauw die ik gehoopt had aan te treffen, maar er was nog wel een lekkerbekje. Ik zag doosjes met 100 wegwerphandschoenen. Iemand had een verpakking open gemaakt zodat ik kon zien dat het die plastic handschoenen waren van het type dat je bij de benzinepomp mag pakken. Bruikbaar voor heel even, maar zo snel kapot dat ze een keer boodschappen doen niet zonder scheuren doorstaan. Jammer, want kort vóór de pandemie uitbrak kocht ik een doos met 100 nitril handschoenen waarmee ik normaal een jaar doe. Als het virus zich eerder bekend had gemaakt had ik in 2019 nog zo´n doosje gekocht voor €0,50 in de opruiming. Nu moet ik die voorraad duurder gaan aanvullen, als ik hetzelfde zal kunnen vinden.

Tot thuis heb ik masker en handschoenen aan gehouden. Iemand had de vuilnisbak open gezet waar papier in moet. Er was dus onuitgenodigd bezoek in de tuin geweest. Ik heb de bak omgekiept om de regen weg te laten lopen. Daarna waren mijn wegwerphandschoenen ongeschikt voor hergebruik. In de vuilnisbak mag ik die niet weggooien. Ze moeten in een container drie straten verder, die alleen met een pasje toegang geeft. Ik heb ze toch in de bak voor plastic afval gedaan, verpakt in een plastic voedselverpakking die ik ook kwijt moest. Het spijt me, maar soms gaan voorschriften gewoon te ver.

Direct na het ingaan van de avondklok kwamen op TV de eerste geschatte uitslagen. Daarna de echt getelde uitslagen per gemeente. Ik viel erbij in slaap. Echt spannend was het niet. Al snel was duidelijk dat de kiezers hebben gedacht: “Houden wat je hebt, ook al is het nog zo slecht.” Rutte lijkt deze ochtend zeker van zijn plaats in het torentje. Hij mag gaan bepalen wie medeplichtig worden de komende jaren.

same as it ever was…. same as it ever was

Voorlopige uitslagen op basis van getelde stemmen:

https://www.kiesraad.nl/verkiezingen/tweede-kamer/uitslagen/uitslagen-per-gemeente-tweede-kamer

https://nl.wikipedia.org/wiki/Tweede_Kamerverkiezingen_2021

Definitieve verkiezingsuitslagen zijn straks pas bekend. https://www.verkiezingsuitslagen.nl/

Verdeling van de parlementszetels

Verkiezingsuitslagen 2017 en 2021
officiële voorlopige cijfers 18 maart 2021
zetels 2017zetels 2021verschil
VVD 3335+2
D661923+4
PVV (Partij voor de Vrijheid)2017-3
CDA1915-4
SP (Socialistische Partij)149-5
Partij van de Arbeid (P.v.d.A.)  990
GROENLINKS148-6
Forum voor Democratie  28+6
Partij voor de Dieren  56+1
ChristenUnie  550
Volt3+3
JA213+3
Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP)  330
DENK  330
50PLUS  41-3
BBB1+1
BIJ1  01+1
CODE ORANJE00
NIDA00
Splinter00
Piratenpartij  000
JONG00
Trots op Nederland (TROTS)00
Lijst Henk Krol00
NLBeter00
blanco lijst[m]00
OPRECHT00
LP (Libertaire Partij)   000
JEZUS LEEFT  000
DE FEESTPARTIJ (DFP)00
U-Buntu Connected Front00
Vrij en Sociaal Nederland00
Partij van de Eenheid00
Wij zijn Nederland00
Modern Nederland00
Partij voor de Republiek00
De Groenen00

Öllongren (D66) en Jorritsma (VVD) zijn benoemd tot “verkenners” om te praten met de verschillende partijen die samen een regering zouden kunnen vormen. Ze brengen 30 maart verslag uit.

Auteur: Vlierbloesem

Vlierbloesem is een pseudoniem, gekozen omdat de vlier bloeide op de dag dat ik het blog account opende. Als die naam door de overheid is gekoppeld aan het identiteitsnummer van een Nederlandse burger, dan is dat iemand anders.

Eén gedachte over “Vastgeplakt op het pluche”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s