Specialist

snelle oplossing

Ik kom net terug van de specialist. Hij verhielp mijn probleem razendsnel.

Bij het boodschappen doen draag ik nog steeds een masker. Volgens de laatste informatie is de Delta variant van het corona virus veel besmettelijker dan de eerdere mutanten. De eerste dagen merkt een besmet persoon daar niks van. Maar het virus wordt dan wel doorgegeven, zonder hoesten of niezen. Gewoon ademen is genoeg. De kans op besmetting is in de supermarkt dus hoog. Ik heb geen behoefte aan dat virus en draag een masker. Kleine moeite.

Tussen verschillende winkels in blijf ik dat masker dragen. In de auto zet ik het op en daar gaat het ook weer af. Dat vind ik makkelijker dan het op straat te moeten doen bij de ingang van de winkel. Voor de boodschappen gebruik ik daarom vaker de auto die verder meestal stil staat.

Ik rij vaak met een raampje open en sluit dat als de auto is geparkeerd. In de linkerdeur zit het knopje voor het raam aan de bestuurderskant. Daarnaast een knopje dat de passagierskant bedient. De rechter deur heeft alleen knopjes voor het rechtse raam. Meestal laat ik dat raam dicht.

Vandaag gebruikte ik per ongeluk het verkeerde knopje. In plaats van mijn raam dicht te doen, deed ik het andere open. Normaal geen probleem, maar dat raam weer sluiten lukte niet. Er kwam geen enkele reactie op het indrukken van het daarvoor bedoelde knopje. Ik zat dus met een open raam dat niet meer dicht kon. Ik deed mijn boodschappen en parkeerde thuis de auto met geopend raam.

Een buurvrouw kwam helpen met een spuitbusje Crown Oil. Dat spoot ze in de smalle gleuf waardoor het raam de deur in en uit schuift. Dat verhielp het probleem niet. Ze drukte voor mij op het raamknopje terwijl ik het raam naar boven probeerde te trekken. Dat was ook niet de oplossing. Buurvrouw kwam nog op het idee om het knopje te gebruiken dat het raam open zou doen. Er kwam beweging in. Nu stond het raam nog verder open. Dicht ging het niet.

Met wat meer kracht rommelde een buurjongen aan dat raampje, terwijl ik het knopje bediende. Maar ook dat bracht niet de oplossing. Het raam bleef zoals het was. Geen beweging in te krijgen. Er zat voor mij niks anders op dan de garage te bellen. Gelukkig kon ik direct langskomen.

Ik parkeerde naast de garage en wachtte tot de vorige klant geholpen was. Sinds ik geen reserve sleutels bij buurman heb liggen, draag ik mijn sleutels na gebruik aan een koordje om mijn hals. Zo raak ik ze niet kwijt. Daar ben ik inmiddels zo aan gewend, dat ik er niet meer bij nadenk. Met die sleutels om mijn nek liep ik terug naar de auto, met de garagehouder die me vroeg het knopje in te drukken. Dat had geen effect. “Misschien moet je eerst even contact maken.” zei deze vriendelijk. Ik zag het lege contactslot en begon mijn tas te doorzoeken naar de autosleutels. “Waar heb ik die sleutels toch gelaten?” zei ik. Geduldig sprak de garageman: “Je kunt ze vast wel vinden. Ik kijk even naar de volgende klant.”

Met de sleutel in het contactslot probeerde ik het raamknopje opnieuw. “Waarom gebruik je niet dit knopje?” vroeg de man, wijzend op het raamknopje aan de passagierskant. “Die deed het al eerder niet meer.” vertelde ik hem. Hij schudde een spuitbus en spoot een flinke hoeveelheid WD40 in de kieren rondom het raamknopje in de passagiersdeur. Drukte op het knopje om het raam te sluiten. Er gebeurde niets. Hij drukte op het knopje dat het raam moest openen en het raam bewoog soepel naar boven. Vervolgens opende hij het raam met het knopje dat bedoeld was om het raam te sluiten. Kennelijk had ooit iemand een paar draadjes verwisseld. “Geeft niks, als het maar werkt. Je raam kan weer dicht.” Hij liep om naar de linkerdeur en vroeg me daar het raamknopje te gebruiken. Maar dat werkte niet. Hij spoot ook daar een flinke hoeveelheid van het wondermiddel. Zonder effect. “Is dat allang kapot?” Daarnet werkte het nog. “Morgen doet hij het weer.”

Thuisgekomen bleek ook dat knopje alweer te doen wat de bedoeling was. De oplossing was simpel. Een zelfde spuitbus heb ik zelfs in huis. Maar toch heb ik er een specialist voor nodig gehad.

Auteur: Vlierbloesem

Vlierbloesem is een pseudoniem, gekozen omdat de vlier bloeide op de dag dat ik het blog account opende. Als die naam door de overheid is gekoppeld aan het identiteitsnummer van een Nederlandse burger, dan is dat iemand anders.

13 gedachten over “Specialist”

  1. Ik dacht dat ik met mijn fiets naar de fietsenmaker moest, maar die had deze week geen tijd. Iemand uit de kerk keek er vanmorgen naar, bukte zich, raakte even mijn fiets aan, verboog even iets en het probleem was verholpen. Een soort van wonderbaarlijke genezing… De man is docent techniek, dat scheelt misschien…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s