Pijn

Interesse in een nieuwe afspraak leek er niet te zijn. Lange tijd hoorde ik niets van hem.

Lang? Ik heb het niet bijgehouden. Misschien was het een week of 2 (valt dus wel mee), terwijl hij eerder bijna dagelijks belde. Als ik hem opbelde werd er niet opgenomen of teruggebeld. Ik dacht dat de vriendschap voorbij was en liet het er maar bij zitten. Ik wist dat hij bezig was zijn huis te schilderen en mijn gereedschap lag nog bij hem, dus ik belde toch weer. Niemand reageerde en ik sprak een bericht in: “Ik heb de grondboor nu zelf nodig. Straks kom ik even langs om die op te halen. Ik hoop dat je thuis bent.”

Ik parkeerde wat verder weg dan ik eerder deed, achter zijn huis in plaats van vóór. Ik belde aan. Geen reactie. Ik tikte op het raam. Er leek niemand thuis. Opnieuw belde ik aan. Voor niks gekomen, dacht ik en liep weg.

Er werd op het raam van de bovenverdieping geklopt. Ik kon niemand zien. Er werd iets geroepen, dat ik niet verstond. Het klonk niet vriendelijk. Vanaf het trottoir zag ik de deur open gaan. Ik liep terug en het huis in. Aan het andere eind van de woonkamer stond hij in badjas bij de achterdeur. “Het ligt daar, neem maar mee.” In de hal lag mijn schuurmachine en schuurpapier, maar de grondboor was er niet. Ik liep de keuken in en pakte een glas water want het was warm en ik had dorst. “Voor mij ook”, zei hij, en ging op de bank zitten. Ik zette 2 glazen op het tafeltje voor de bank. Hij zat aan het ene einde van de driezitsbank. Plaatste iets op de middelste zitplaats, zodat ik aan het andere uiteinde van de bank kon gaan zitten, maar niet direct naast hem.

Hij pakte zwijgend 20 euro, de prijs die ik voor de badkraan had gevraagd. Ik zei niks en stopte het geld in mijn portemonnee, die ik in mijn tas borg. Met zijn rug naar me toe vertelde hij dat hij aan het schilderen was en daarmee verder wilde. “Waar is die grondboor?” vroeg ik. “In de hal.” “Maar daar lag die niet.”

Hij liep naar de schuur, hield de schuurdeur open en zei tegen mij “Pak hem maar.” Een scene die vaak in horrorfilms voorkomt drong zich aan mij op. Een nietsvermoedend meisje loopt een kelder of een schuur in, waarna de deur achter haar gesloten wordt en ze lange tijd gegijzeld blijft door een psychopaat.

Ik negeerde die angstfantasie.
“Waar dan?” vroeg ik, daar binnen lopend.
Hij liep de schuur in, zocht onder allerlei troep waar alleen iets kleins kon liggen.
“Zo klein is dat ding niet. Het heeft een steel zo lang als een bezem.”
Verder zoekend zag ik in een hoek naast een mop en een bezem de stalen steel van de grondboor. Probeerde die te pakken maar het zat ergens aan vast.
“Wil jij het pakken?” vroeg ik, “Het lukt me niet.”

Hij pakte het beet, trok het los van waar het in vastgehaakt zat en reikte mij het handvat aan, terwijl hij zei “Ik ben sterker.”
“Ja, dat hadden we geloof ik al vastgesteld.”
“Aannemelijk.”
“Ja, dat heb je goed onthouden.”

Hij kon vaak letterlijk herhalen wat ik hem langere tijd geleden had gezegd. Dat betekent dat hij goed luisterde en onthield. Soms kreeg ik het gevoel dat hij elk gesprek had opgenomen en terug geluisterd.

“Ik wil je geen pijn doen.”
Misschien bedoeld als geruststelling, maar waarom? Was er een reden om me pijn te doen? Zo zonder aanleiding vond ik het nu dreigend klinken.
“Ik ben niet van suiker. Als het nodig is weet ik me te verdedigen, maar leuk is dat niet.” antwoordde ik.
“Hoe dan?”
“Een paar truukjes die ik heb geleerd.”
“Vechtsport?”
“Nee. Als kind heb ik judoles gehad. Daarvan heb ik geleerd dat je met judo niet veel begint tegen iemand die zwaarder en sterker is. Maar ik vond het wel leuk. Ik was een kind, kleiner dan nu. De grote jongens gooiden me door de lucht. Lekker vliegen. Dat vond ik leuk.

“Ze gooiden je? ”
“Ja met judo leer je goed vallen zonder verwondingen. Maar voor verdediging heb je er niks aan. Daarvoor moest ik wat anders leren.”
“Andere vechtsport.”
“Nee geen sport. En helemaal niet sportief. Gemeen, alleen voor als het echt nodig is. Ik heb voorlichting gegeven aan junkies op deal adressen. Aan verslaafde zwervers op straat. Ik moest me kunnen verdedigen.”
“Is dat vaak nodig geweest?”
“Nooit.
Die mensen hebben me nooit wat gedaan.”

“Vertrouw je mij nog?”
“Je hebt nooit iets gedaan wat ik niet wilde. Als je geld leende dan betaalde je dat terug, zonder dat ik erom hoefde te vragen. Spullen teruggeven vind je moeilijker merk ik. Als je iets koopt vind je het vervelend om te betalen. Ik ken meer mensen die daar moeite mee hebben. Geen onwil of opzet, maar een psychische barrière. Misschien heb jij dat ook. Ik verwacht niet dat je geweld tegen me gebruikt, maar je bent er sterk genoeg voor. Zorg dat ik me nooit tegen je hoef te verdedigen, want dat beschadigt ons beiden.”

“Ik zal je niets doen.”
Een geruststelling die me dit keer niet gerust stelde.
Misschien had ik last van mijn eigen fantasie, maar ook van zijn afstandelijke houding. Steeds afgewend en op een meter afstand blijvend. Geen zoen, geen hand, geen aanraking, geen oogcontact.

https://youtu.be/FcF6Xq8Rosg

De relatie is voorbij, dacht ik.
“Het ga je goed”, zei ik en vertrok.

(tekst © Vlierbloesem)
(muziek © Too Many Zooz)

Auteur: Vlierbloesem

Vlierbloesem is een pseudoniem, gekozen omdat de vlier bloeide op de dag dat ik het blog account opende. Als die naam door de overheid is gekoppeld aan het identiteitsnummer van een Nederlandse burger, dan is dat iemand anders.

6 gedachten over “Pijn”

  1. Klinkt bekend heb zelf een relatie gehad met iemand die aan de ene kant heel graag een relatie wilde , maar aan de andere kant als ik te dicht bij kwam de deur in mijn gezicht dicht gooide, figuurlijk gesproken dan. De laatste keer was voor mij de druppel om zelf geen moeite meer te doen om er wat van te maken , hoeveel moeite het mij ook kost om het los te laten. Het is te vermoeiend om elke keer maar weer sorry te moeten horen om vervolgens gewoon weer gekwetst te worden omdat hij dingen uit het verleden niet verwerkt heeft en dat op mij af reageerde.

    Like

    1. Zelf kom ik ook niet zonder bagage. Als mijn vader vroeger zei: “Ik wil je geen pijn doen”, dan ging hij rammen of had hij je net murw geslagen. Ik kan dus niet makkelijk meer alles wat iemand zegt objectief beoordelen.

      Like

      1. Dat maakt het dan nog eens nog ingewikkelder om met iemand als deze man om te gaan lijkt mij. Gebaseerd op wa tik toe nu toe gelezen heb . Mijn bagage is dat ik altijd van alles deed om de ander maar gelukkig te maken en dat dat tot nu toe alleen maar tot gevolg heeft dat ik altijd weer alleen achter blijf. Dat gebeurt nu ook weer, maar nu koos ik in ieder geval voor mezelf en heb ik me niet in allerlei bochten gewongen om de ander maar tegemoet te komen en mijn eigen gevoelens prioiteit te geven. Pijnlijk omdat ik hem nog steeds mis , maar de stilte van zijn kant en zijn in gebreke blijven om me mijn geld terug te geven bewijzen mij dat hij mijn gevoelens totaal niet respecteerd.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blogger uit Amsterdam-ZuidOost

schrijft met plezier

Alice her blog

Freedom of speaking

Roze Golf

LHBTIQA-Plus magazine op Radio Oost

Bruno Borrelt

Wat ooit op een eerste april 2006 begon als Bruno's BlogBoek, het internetdagboek van een CEO is sinds september 2021 Bruno Borrelt geworden; regelmatige bedenkingen van een vrije ondernemer met een co-operatieve instelling om de wereld digitaler maar tegelijkertijd ook slimmer, duurzamer en leefbaarder te maken. Kortom, een digitale teamspeler én bruggenbouwer.

Plantestisch!

Blogs, recepten en instagram extra's

Enjoythisfood.com

Everyday food with a healthy twist, we make cooking easy and serve dishes full of love!

Salon van Sisyphus

“De strijd zelf naar hoger op is genoeg om het hart van een mens te vullen. Je moet je verbeelden dat Sisyphus gelukkig is.” Albert Camus

Coronacolumns

Vrijmoedig commentaar op de berichtgeving over corona en aanverwante zaken

Dagelijks leven

Tuin, katje, ditjes en datjes

The Chatsworth Lady

gardening, jewelry, porcelain, beautiful things...

Bomenclub Nederland

Digitaal platform voor en door bomenliefhebbers.

jan krosenbrink

voor een dialoog zijn twee mensen nodig

sprokkelen

duurzaam leven in een sociale samenleving.

Feiten.net

Feiten die te denken geven

Financial Reality

Separating fact from fiction in finance and economics

Uit de Klei getrokken

Op weg naar een zelfvoorzienend leven!

LEVENSJUTTERS

Over authentiek leven aan de buitenkant van Denemarken

Actiegroep Niet Te Koop

Sociale Huurwoningen zijn Niet Te Koop

JuridischEHBO

Juridisch Eerste Hulp Bij Ondernemen; voor elk contact dat leidt tot een contract

Yildiz & Partners

Bookkeeping Professionals

annoz blog

interest in social developments, landscape, architecture

zeiljacht JEST X

Zeilerspraat......en reisverslagen met onze XC 35

WordPress.com News

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

IMPREINT journal

The official bulletin of the artist IMPREINT created to repost excerpts from 'En plein air'.

Vlierbloesem

https://vlierbloesem.wordpress.com

Wat u niet in de kranten leest

Opmerkelijk nieuws over de rechtspraak en financiële schandalen

BERTJENS

Zij. Diversen.

Peter Teffer

onderzoeksjournalist

MOESTUIN HIPPIE

Moestuin blog over moestuinieren, duurzaamheid en een groener leven.

Revolutionair Socialistische Media

Strijd, Solidariteit, Socialisme

Compliance Platform Trustkantoren

weblog van het Compliance Platform

henk 50

Altijd onderweg...

WOKIE

Nederland

Anja's Foodblog

365 Dagen Inspiratie

LHM

Blog van Luc Hamelinck

Infonosity.net

Gratis hoe, wat, waarom, info,... Free how to, what, and why info...

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Fabian

Just the way I am

De Maanboom

Living in Brussels

een klein lochtingske

Zever, gezever. Vooral over mijn lochtingske.

%d bloggers liken dit: